Popular Tags

Latest Articles

Kullanıcı Menüsü

Login Form

İnsan anne babasını seçemez. Fakat bir "aile"nin bireyidir.

Bu yalancı bireylik durumu, insanın aslında basitçe bütün hayatında çeşitli şekillerde karşılaşacağı statükoyla girdiği öldürücü işbirliğinin de başlangıcıdır.

Statüko, risk almak istemeyen ve konforlarını devam ettirmek adına her türlü yalanı üretebilecek bireyler yaratır.

Adem Yavuz Özata'nın filmleri; bu zorunlu olarak bir arada durmaktan kaynaklanan konforunun insanları ne hale getirdiği, insanı nasıl başka bir "şey"e dönüştürdüğü, zorla bir arada bulunmanın bir yerden sonra ne kadar sıkıcı ve ezici bir hâl aldığı fikri etrafında gezinir.

Ve bunu yaparken bütün kurum ve durumlarla ince ince dalgasını geçer. 

Adem Yavuz Özata filmleri insana güvenmez.

Çünkü Shakespeare'in de dediği gibi bilir ki; "İnsan, insandır."